Senat przyjął z poprawką ustawę o ustanowieniu Dnia Inwalidy Wojennego

Senat przyjął 8 stycznia z poprawką ustawę ustanawiającą Dzień Inwalidy Wojennego 12 kwietnia – w rocznicę rozpoczęcia I Zjazdu Zjednoczeniowego Związku Inwalidów Wojennych RP w 1919 roku. Dzień Inwalidy Wojennego ma być świętem państwowym, ale nie będzie wolny od pracy.

Za ustawą z poprawką zagłosowało 87 senatorów, nikt nie był przeciw, wstrzymał się jeden senator. Ustawa wróci teraz do Sejmu.

Przyjęta poprawka zmierza do doprecyzowania, że Dzień Inwalidy Wojennego dotyczy wyłącznie uhonorowania osób, które „doznały trwałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku działań wojennych”.

Dzień Inwalidy Wojennego będzie wypadać 12 kwietnia – czyli w rocznicę rozpoczęcia I Zjazdu Zjednoczeniowego Związku Inwalidów Wojennych RP w 1919 roku. Projekt ustawy przygotowali posłowie Polski 2050.

Poseł tego klubu Adam Luboński mówił we wrześniu PAP, że ustawa jest pokłosiem jego rozmów z przedstawicielami władz Związku Inwalidów Wojennych RP. W uzasadnieniu wskazano, że inwalidzi wojenni to grupa szczególnie ważna i zasłużona dla narodu i państwa, której należy się indywidualne traktowanie, szacunek i troska ze strony państwa, a także szczególne upamiętnienie. Według wnioskodawców, zasługi inwalidów wojennych powinny być szerzej promowane, a ich potrzeby powinny być należycie zaspokojone. Ponadto – zaznaczono – jest to również grupa, która do tej pory nie została uhonorowana świętem o statusie państwowym.

Wnioskodawcy podkreślili również, że inwalidztwo nie wyklucza z życia społecznego i zawodowego, nie dyskwalifikuje z istnienia w przestrzeni publicznej, zmienia perspektywę, ale jej nie odbiera, o czym świadczy to, że żołnierze, którzy doznali uszczerbku na zdrowiu dalej rozwijali się zawodowo i społecznie.

Związek Inwalidów Wojennych RP jest najstarszą organizacją kombatancką w kraju i jedną z najstarszych na świecie. Został powołany w kwietniu 1919 r., jako ogólnopolski związek zrzeszający inwalidów wojennych, zranionych i kontuzjowanych żołnierzy, walczących na różnych frontach i w różnych armiach I wojny światowej. Od początków istnienia zrzeszał też wdowy i wdowców oraz sieroty po poległych żołnierzach i zmarłych inwalidach wojennych.

W 1922 r. związek liczył ok. 400 tys. inwalidów i wdów wojennych, a u progu II wojny światowej – 151 tys. W okresie okupacji hitlerowskiej działał w konspiracji, wspomagając struktury podziemnego państwa polskiego. W 1944 r. był pierwszą organizacją społeczną reaktywowaną z woli członków. Zlikwidowany w 1950 r. z inspiracji władz politycznych, został reaktywowany na wniosek członków w roku 1956. Obecnie członkowie są skupieni w wielu oddziałach i okręgach na terenie całego kraju. W 1989 r. organizacja liczyła ok. 73 tys. członków, a obecnie związek skupia ponad 10 tys. osób. (PAP)

from/ sdd/, fot. freepik.com

Data publikacji: 08.01.2026 r.