Publiczność czeka na koncert w ciemności
W całkowicie zaciemnionej Piwnicy Teatralnej dąbrowskiego Pałacu Kultury Zagłębia w niedzielę, 25 października miał miejsce finał niezwykłego konkursu. Pogrążeni w mroku słuchacze wysłuchali sześciu finalistów śpiewających w ciemności wybrane przez siebie utwory.
Przypomnijmy – od siedmiu lat Fundacja Na Rzecz Promowania Aktywności Osób Niepełnosprawnych „Wygrajmy Razem” wraz z Pałacem Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej organizują Ogólnopolski Przegląd Wokalnych Talentów Muzyka-Wyobraźnia-Ciemność, adresowany do wokalistek i wokalistów w wieku od 15 do 26 lat.
Etapy konkursu
Przegląd składa się z trzech etapów. Najpierw eliminacje – zainteresowani przesyłają nagranie wideo z wykonaniem jednej piosenki w języku polskim. Organizatorzy wybierają spośród nich 16 najlepszych.
Drugi etap to półfinał. W Piwnicy Teatralnej Pałacu Kultury Zagłębia jurorzy przesłuchują wybranych szesnastu solistów. Prezentowane piosenki muszą być wykonywane w języku polskim i powinny opowiadać jakąś historię. Do finału przechodzi 6 wykonawców.
Trzeci etap to finał, w tym roku właśnie 25 października.
Anonimowi wykonawcy
Ideą projektu jest, aby uczestnicy byli zupełnie anonimowi. Podczas koncertu finałowego wysłuchaliśmy zatem solistów pod wybranymi przez nich pseudonimami artystycznymi: Ismena, Lotta, Zorza, Jowiszparten, Szyszka i Gniewko.
Publiczność chwaliła cudowne wrażenia i emocje, których doświadczała podczas słuchania z zamkniętymi oczyma żywiołowych wykonań. A repertuar był niezwykle różnorodny. Finaliści zaprezentowali utwory z nurtu piosenki literackiej, popularnej, nawet musicalu.
Jury z Robertem Kasprzyckim
Tegoroczne jury pracowało w składzie: przewodniczący Robert Kasprzycki – poeta, pieśniarz, wokalista, muzyk i kompozytor, recenzent muzyczny, Aleksandra Nykiel – piosenkarka, autorka tekstów i Michał Ziomek – wokalista, kompozytor i producent. Przed jurorami stanęło z pewnością niemałe wyzwanie, aby spośród utalentowanych młodych wykonawców wybrać najlepszych, znawcy wysoko bowiem oceniali poziom wykonawczy. Pula nagród wynosiła w tym roku 5800 złotych.
Podczas obrad jury publiczność wysłuchała recitalu Agnieszki Łozińskiej, krakowskiej wokalistki i autorki piosenek.
Werdykt i ocena przewodniczącego jury
Aż wreszcie jury wróciło, przewodniczący odczytał werdykt a publiczność mogła poznać twarze i nazwiska wykonawców, wszyscy oni otrzymali gorące oklaski.
Czy jury miało swoich faworytów? Takie pytanie padło do Roberta Kasprzyckiego.
Jak powiedział – obrady były krótkie, aczkolwiek bardzo trudne, bo poziomy wykonawcze są już tak wyśrubowane, że nie można byłoby się powstydzić takiej samej puli finalistów na jakimkolwiek festiwalu piosenki aktorskiej, poetyckiej, we Wrocławiu czy Warszawie. Określił, że to są już naprawdę bardzo świadomi, bardzo sprawni, bardzo ambitni i poszukujący młodzi twórcy wokalni. Jako autor piosenek czeka, aż zajmą się swoim własnym pisaniem, tym co według niego jest najfajniejsze, a przejście z dobrego śpiewania do dobrego pisania jest łatwiejsze niż w drugą stronę. Ocenił, że to było bardzo sympatyczne kilkadziesiąt minut słuchania czegoś, co ma sens, czegoś co jest zaśpiewane ze świetną dykcją. „Patrząc na te twarzyczki niewinne człowiek sobie uzmysławia, że to, co się czasami wylewa z telewizora nie ma zupełnie nic wspólnego z tym, co z podglebia wyrasta i z tych młodych ludzi, którzy są tak naprawdę na początku swojego śpiewania, grania, bywania na scenie a to jest kawał roboty”. I życzył im tej pracy i żeby mieli z niej satysfakcję.
III miejsce – Bartosz Daroń
Bartosz Daroń z miejscowości Brzeźce (Kędzierzyn Koźle) – pierwszy raz uczestniczył w tym konkursie. Czy się bał? Na początku nie wiedział, czego się spodziewać, były duże emocje, jak mówi – zostaliśmy WPROWADZENI na całkowicie ciemną scenę, siedzieliśmy obok siebie, kiedy była nasza kolej to wstawaliśmy i śpiewaliśmy. Byliśmy w tej ciemności sami z emocjami, ale z tyłu w głowie było, że za tą kurtyną siedzą niewidzący nas słuchacze i jurorzy”.
Bartosz śpiewał „Dziewczyny kochajcie nas” Wojciecha Młynarskiego. Kto wybrał tę piosenkę młodemu wykonawcy? On sam znalazł ją już rok temu, trafił na nią szperając po różnych stronach polskich artystów. Znalazł idealną aranżację Krzysztofa Herdzina i zaczął się jej uczyć. Pierwsza piosenka Bartosza budziła jeszcze większe zdumienie, to przedwojenny utwór „Nic o tobie nie wiem”. Jej wybór to trochę „płytsza” historia, śmieje się wykonawca. Po prostu przygotowywał się do konkursu w Warszawie, do którego należało przygotować piosenki z muzyką Henryka Warsa (właściwie Henryk Warszawski, polski kompozytor 1902-1977 – przyp. red.) szukał więc jego kompozycji, i ta akurat wpadła mu w ucho. – Takie piosenki się nie starzeją, teksty mają ponadczasowe, szczególnie kiedy jest to piosenka o miłości – dodał.
II miejsce Wiktoria Dziuba
Wiktoria Dziuba z Raciborza zajęła II miejsce. Czy nam się wydaje, czy w ubiegłym roku zajęła pierwsze? Tak, rzeczywiście, z drugiego również bardzo się cieszy, bo to ogromne wyróżnienie. W tym roku zaśpiewała „Jak na Lotni” znaną z wykonania Andrzeja Zauchy i „Modlitwę o miłość prawdziwą” autorstwa Bogdana Olewicza z repertuaru Krystyny Prońko. To przecież lata 70! Skąd ją wzięła? – Na tę piosenkę wpadła moja instruktorka, bardzo mi się spodobała, więc ją śpiewam – powiedziała Wiktoria. – Bardzo dobrze się w niej czuję, bo to moje klimaty, jest trochę mocniej i barwowo trochę mroczniej, podoba mi się ta piosenka – dodała.
I miejsce Blanka Samulak
I miejsce zajęła Blanka Samulak z Lublina. Jest po szkole muzycznej, ale w klasie skrzypiec, a wokalnie, pracą nad techniką zajmuje się dopiero od trzech lat. Również pierwszy raz w tym konkursie. Wybrała „Przekleństwo Millhaven” Nicka Cave’a.
– Bardzo fajne przeżycie, takim moim małym marzeniem było zaśpiewanie tej piosenki, ona jest taka trochę straszna, zaśpiewanie jej w ciemności zadziałało jeszcze bardziej – powiedziała. – W ciemności śpiewa się łatwiej, nie ma tej presji, że się zrobi jakiś głupi ruch i ktoś to oceni, tak więc – łatwiej. Zresztą ja śpiewam z zamkniętymi oczami, tak że trochę sama sobie tę ciemność robię, myślę, że to było ciekawe doświadczenie.
Bardzo wysoko oceniła konkurencję. Przyznała, że gdyby była w jury, to naprawdę nie miałaby pojęcia, kogo wybrać. Była ciekawa, jak jury podejdzie do tematu, bo każdy tutaj śpiewał tak zupełnie inaczej. Jedni tak, że chciałaby, aby ktoś tak śpiewał jej do snu, były też wykonania bardzo aktorskie, musicalowe, każdy pokazał coś innego. No i jury podeszło tak, że konkurs wygrała właśnie ona.
Co roku poziom jest taki sam, to znaczy niebywale wysoki
Na koniec poprosiliśmy jeszcze Łukasza Barucha, prezesa Fundacji „Wygrajmy Razem”, o ocenę siódmego finału.
– Nie wiem, co powiedzieć, bo poziom jest taki sam, to znaczy niebywale wysoki – zaczął – natomiast w tym roku finał był bardzo różnorodny, co mnie cieszy jako organizatora. Pamiętajmy, że dla naszych wykonawców jest to konkurs, ale ja patrzę jako na koncert, w którym bierze udział publiczność. Kiedy koncert jest różnorodny, to po prostu nie jest nudno. Artyści pokazali wiele twarzy i to było naprawdę piękne.
Jak zawsze była pełna sala, ten konkurs lubi również publiczność. Ludzie dzwonią z wyprzedzeniem, rezerwują. Plakaty zamieszczane w social mediach pełnią jedynie funkcję informacyjną, że taki projekt jest realizowany – podkreślił.
Łukasz Baruch boleje zawsze nad tym, że muszą limitować liczbę uczestników, ponieważ względy bezpieczeństwa przy koncercie w ciemności są bardzo rygorystyczne.
Właśnie od nich słyszą, że już podobne koncerty są w Polsce organizowane, ale mają zaszczyt i przyjemność, że to Fundacja „Wygrajmy Razem” jako pierwsza taki konkurs organizowała.
I dodał jeszcze jedno – jest to konkurs, oczywiście startuje się po to, aby wygrywać, to buduje naszą tożsamość, poczucie własnej wartości, ale tutaj nie czujemy ducha rywalizacji, ale wielką sympatię, serdeczność i wzajemny szacunek, co jest chyba wynikiem dojrzałości tych młodych artystów,
Konkurs ma przychylność miasta. Wśród publiczności i zaproszonych gości była obecna jak co roku Bożena Borowiec, posłanka na Sejm RP, a także przewodnicząca Rady Miasta Marta Bobrowska -Juroff i naczelnik Wydziału Marki Miasta, Kultury i Sportu Anna Jawor-Lachowicz.
Projekt wsparła finansowo Gmina Dąbrowa Górnicza i Firma Sarpi Veolia z Dąbrowy Górniczej. Partnerował Warsztat Terapii Zajęciowej Otwarte Serca, a patronem medialnym są niezmiennie „Nasze Sprawy”.
Ilona Raczyńska, źródło zdjęć: Fundacja „Wygrajmy Razem”
Data publikacji: 26.10.2026 r.


